همه چیز درباره اضطراب جدایی

اضطراب جدایی طبیعی:

• در سنین 8 ماهگی تا حدود 3 سالگی کاملاً طبیعیه.
• کودک وقتی مراقبش ازش دور میشه، ممکنه گریه کنه یا بی‌قراری کنه، ولی زود آروم میشه.

اختلال اضطراب جدایی (Separation Anxiety Disorder – SAD):

• وقتی کودک بیش از حد و طولانی‌مدت نگران جدا شدن باشه.
• معمولاً از 6 سالگی به بعد نگران‌کننده‌ست.
• بر عملکرد روزانه (مدرسه، خواب، روابط اجتماعی) تأثیر منفی می‌ذاره.  

مثال‌های واقعی در سنین مختلف

1 تا 3 سال (نوزاد تا نوپای اولیه):

• موقع خواب فقط با حضور مادر آروم میشه.
• به محض اینکه مادر از اتاق بیرون میره، جیغ می‌کشه. این رفتار تو این سن طبیعیه، چون کودک هنوز درک دائمی بودن شیء (Object Permanence) رو کامل پیدا نکرده.

4 تا 6 سال (پیش‌دبستانی تا کلاس اول):

• نمی‌خواد بره مهد کودک یا مدرسه، به‌زور لباس می‌پوشه.
• صبح‌ها شکم‌درد یا حالت تهوع داره (ولی هیچ بیماری خاصی نیست).
• مرتب می‌پرسه: “مامان میای دنبالم؟ قول می‌دی؟” اگر این علائم بیشتر از 4 هفته ادامه پیدا کنه، می‌تونه نشونه اختلال اضطراب جدایی باشه.

7 تا 12 سال (دوره دبستان):

• حاضر نیست شب خونه دوست یا اقوام بمونه.
• همیشه نگران اتفاقی برای والدینشه (مثل تصادف یا مرگ).
• مدام می‌خواد تلفن بزنه یا چک کنه کجان.

نوجوان:

• به ظاهر ممکنه مستقل باشه، ولی:
  • از اردو رفتن فرار می‌کنه.
  • نمی‌تونه جایی بخوابه جز خونه.
  • دائم اضطراب داره وقتی یکی از والدین دیر برمی‌گرده. این موارد کمتر شایعه، ولی وقتی اتفاق بیفته، معمولاً شدیدتره.